Tell me about yourself...

Zostałam nominowana do 'Tell be about yourself award' przez Kasię z W pogoni za marzeniami ;) A oto zasady:

- napisz kto przyznał Ci nagrodę
- napisz 7 przypadkowych faktów o sobie
- nominuj 15 blogerek

Tak więc, dowiedzcie się czegoś o mnie ;)

1. Irlandia

Wiem, że jest to bardzo oryginalne, ale ja po prostu kocham Irlandię! Kulturę, język, akcent a nawet muzykę ;) Ba, nawet mam ulubiony zespół - Celtic Thunder. Chciałabym kiedyś móc pojechać do Północnej Irlandii, albo nawet tam zamieszkać. Byłoby świetnie!

2. Broadway

Moja druga słabość czyli Broadway ;) Zobaczyć Wicked na Broadway? Bardzo chętnie! I nie chodzi mi o off-Broadway czy off-off-Broadway tylko o ten główny Broadway ;) Ten najlepszy!

3. Postcrossing

Ogromne zdziwienie na blogu z pocztówkami : O No ale cóż. Ogólnie uważam, że taka forma korespondecji - pocztówki, listy - jest o wiele lepsza niż 'wiadomości na fejsie' czy mejle ;) Szkoda tylko, że nie mam jeszcze zniżki na znaczki :( Bo mama chyba niedługo mnie zabije, patrząc na kwoty jakie wydaję na to hobby. Nie moja wina!

4. Komputery

Taaak. W klasie oczywiście jestem znana jako 'Dorota Komputery', wszyscy się z tego nabijają itd. No ale co, moja wina, że uwielbiam komputery? Gry komputerowe? O ile Windowsów nie znoszę (ale na nich działa 90% programów - wrrrr!) o tyle muszę mieć go na stacjonarnym. Ale produkty Apple'a - które osobiście uwielbiam - również mam w posiadaniu, ku uciesze własnej. Tylko Linuxa brakuje do kompletu!

5. Celtic Thunder 

Wspominałam o tym przy okazji Irlandii, ale okej. Uwielbiam ten zespół. Uwielbiam się śmiać, jak Keith śmieje się podczas 'Look at me' Damiana. Uwielbiam płakać ze śmiechu, jak chłopaki robią miny podczas 'Just Like Jesse James'. No po prostu to uwielbiam ;) Mogłabym tego słuchać 24/7.

6. Glee

Oj cicho no. Glee uwielbiam od lutego br., ale nie wyobrażam sobie, jakbym miała oglądać coś innego. Ten serial mnie nauczył toleracji, i cieszenia się z bycia sobą. Cuz Glee is about joy ;)

7. Kabarety

Zdziwieni? Kolejna rzecz, której jestem fanką od dawna. Miałam okazję być już na występach kabaretowych Hrabi, Skeczów Męczących, Neonówki, jednym Kabaretonie w Kongresowej i... nagraniu Kabaretożerców! :D Dziwnie jest widzieć swoją twarz w telewizorze + to samo co się widziało live, tylko pod innym kątem. Chciałabym bardzo być kiedyś na RYJKU (Rybnicka Jesień Kabaretowa), kabaretonach w Mrągowie, Koszalinie itd. ;)

Okej, a teraz nominacje:

Petitek,

Monika,

Sebastian,

Magda.

Trochę inna wędrówka, czyli ile Polski w jednym pudelku?

Witajcie kochani! No dziś niestety 0 pocztówek, więc się wzięłam i posegregowałam pocztówki. Oczywiście najwięcej mam z Polski - 33 miejscowości! Jakie? Na boku załączyłam wycinek z Excela. Jak skończę całość (jeszcze tylko lista MoCów, które mam) to wrzucę to gdzieś na bloga, jakby jakaś dobra duszyczka chciała mi dorzucić coś, czego jeszcze nie miałam ;)

Trochę inna wędrówka, czyli z Hrabi przez śmiech.

Ja wiem, że to jest blog pocztówkowy, ale wybaczcie mi to proszę :) Po prostu gdzieś muszę się wypisać, a, że z racji na tego typu występach jestem niestety wybitnie rzadko (dwa-trzy razy na rok), to nie ma sensu robić osobnego bloga. Ale już przechodzę do sedna...

Dzisiaj - w ramach pracy domowej z Wiedzy o Kulturze - poszłam obejrzeć Kabaret Hrabi w programie 'Co jest śmieszne?'. Ten kabaret akurat miałam okazję widzieć po raz pierwszy na żywo, jeśli chodzi o ich takie występy live to mieli jak najbardziej pozytywne oceny. I już wiem, że to jest w pełni zasłużone.

Zasiadając w drugim rzędzie trochę się obawiałam, gdyż jak się okazało wcześniej, Hrabi uwielbiają na scenę wyciągać. A ja jedyne co bym mogła na scenie robić to stać i się śmiać ;) Po kilku wyszedł zza kulis pewien pan - zabijcie mnie, nie wiem kim jest albo jak się nazywa, ale na pewno nie jest w składzie występującym - z 'prośbą do drugiego rzędu'. Oho, będzie gorąco. Tą prośbą było... przeczytanie kilku pytań do Hrabiów na początku :) Razem z mamą się z tego wywinęłyśmy, bo my nie jesteśmy typem, który umie czytać wyraźnie :D Oczywiście zostaliśmy zapewnieni, że oni o niczym nie wiedzą. A jednak na pytanie, czy ustalają wcześniej odpowiedzi padło chórem 'Nie, jest to spontaniczne' :D Tak samo jak 'nigdy nie opowiedzielibyśmy dowcipu ze sceny', po czym ten dowcip został opowiedziany. Ale ogólnie początek - bardzo fajny. Skecze również muszę pochwalić. Na początku zostaliśmy poinformowani, że publiczność najczęściej śmieszy lekarz, facet przebrany za babę, uderzenie kogoś łopatą w łeb i pocałunek dwóch facetów. I mamy praktycznie 4 skecze, ale oni nam tego oszczędzą i... zaprezentują to wszystko w jednym :D I tak - była łopata! Asia Kołaczkowska pięknie z tego wybrnęła 'a może ja pana walnę łopatą?' 'ale ja nie mam wciśniętego Śmiechoguzika' 'to walnę dwa razy', jak również i jej epicki śmiech :) Oj trzeba przyznać, że było ciekawie. W jednym ze skeczy Hrabi porozumiewali się z nami, w języku, który nie wiem jak się nazywa, brzmi trochę jak holenderski albo jakiś podobny ;) Jednakże pewien pan został obdarowany banknotem, aby się zaśmiać :D Gdyż my nie rozumieliśmy nic, a i tak sie śmialiśmy! Ale widocznie niezbyt głośno. Największy strach chyba był, jak zobaczyliśmy wiadro z... ręcznikami. Jak się potem okazało - do nawalania kabareciarzy. Nie żartuję. Jedna osoba została wyciągnęta z publiczności, dostała ręcznik i... miała w kabareciarzy nawalać, jak się jakiś dowcip nie spodoba ;) Nad wszystkim czuwał Darek Kamys, który pokazywał jak uderzać. I to tak pokazywał, że za którymś razem Majer nie wytrzymał i 'Przestań mu już w końcu pokazywać' :D Ale my również nimi oberwaliśmy, a i owszem! Pewnie zapytacie - jak? Otóż przy okazywaniu biletu otrzymaliśmy kartoniki - z jednej strony czerwone, z drugiej białe. I okazało się, że biała strona karteczki symbolizowała nasz śmiech w jednym ze skeczy. Nie wolno było nam się śmiać, tylko podnosić karteczkę do góry. Wiadomo, nie udało się. Takim oto sposobem ja zarobiłam od Darka Kamysa w kolano ;) Zaś obecny na sali Robert Janowski (i to w czasie, jak leciała Jaka To Melodia! :D) conajmniej dwa razy. Ale potem zemsta była słodka. Jedna z córek Roberta Janowskiego została wytypowana, że gdyby jakiś kabareciarz się gotował na scenie - ma ona podnieść kartonik czerwoną stroną, krzyknąć 'Cytryna' i wskazać na gotującego się kabareciarza. I ten kabareciarz miał wypić... szklankę soku z cytryny. Rekordzistą był Lopez - dwie szklanki. Oczywiście, jak to nas zapewniono, Lopez soku z cytryny nie lubi :) A do tego ten piękny komentarz 'A potem jeszcze jeden koncert!'. Oprócz Lopeza, raz sok z cytryny wypiła Asia. Darek - fan soku - niestety ani jednej szklaneczki. A Majer się nie dał wrobić, bo on nie brał udziału w skeczu :( Jaka szkoda. Takich interakcji z publicznością było multum - chociażby obrzucenie nas poduszkami pod sam koniec :) My rzucaliśmy w nich, oni w nas, oberwałam i ja. Udało nam się też doprosić 4 bisów :D I to same słynne skecze, jak Biesiadne Piosenki, skecz z kołdrą i 'Spać nie można, łazi po domu, kręci się', Taniec. Czwartego bisu niestety na ten moment nie pamiętam.

Ogólnie - jestem bardzo pozytywnie zaskoczona! I serdecznie polecam ten kabaret do obejrzenia na żywo - naprawdę spora dawka humoru i kontaktu z publicznością, dodajac do tego całokształt Asi Kołaczkowskiej - no po prostu grzech nie iść :)